İçeriğe geç

Implement and Manage Complex DRS Solutions

DRS Cluster

Clusterların bir ESXi hostlar ve onlarla bağlantılı olan sanal makinelerin bir koleksiyonu olduğundan daha önce bahsetmiştik. Kaynak yönetimi ise her zaman en önemli işlerimizden biri olmuştur. Cluster düzeyinde kaynak yönetiminin avantajlarından yararlanmak için VMware Distributed Resource Scheduler’ı geliştirmiştir.

DRS, bir clusterdaki tüm sanal makinelerin bellek yükünü otomatik olarak dengelemek amacıyla VMware vCenter Server içinde çalışan teknolojidir. DRS, kaynakları akıllı bir şekilde tahsis eder ve iş yükü geçişini (vMotion ile) otomatik olarak yapmak veya bir yönetici tarafından tanımlanan kurallara göre geçişleri atamak üzere yapılandırılabilmektedir.

Birden fazla hostun kaynaklarını aynı yerde birleştiren kaynak havuzlarını (Resource Pool) kullanan DRS, sanal makinelerde iş gereksinimlerini ve değişen öncelikleri temel alarak iş yükü dağıtımını sağlar. DRS, CPU ve bellek kaynaklarının kullanılabilirliği ve kullanımına bağlı olarak VM’leri taşır.

Artan bir VM yüküyle karşılaşıldığında, DRS kaynak tahsis kurallarına göre önceliği değerlendirir ve VM’leri yeniden dağıtır, böylece var olan kapasite en yüksek öncelikli uygulamalara tahsis edilmiş olur.

DRS, bir yöneticinin büyük bir kaynak havuzunu izlemesine izin vererek verimliliği artırırken, bakım zamanında oluşan kesinti süresini de azaltır. Fiziksel bir sunucu bakım moduna (Maintenance Mode) alındığında, DRS tüm VM’leri otomatik olarak diğer sunuculara geçirir.

DRS 3 farklı modda kullanılabilir.

  • Manual: Bu modda DRS cluster yöneticiye önerilerde bulunur, herhangi otomatik işlem yapılmaz. Yönetici herhangi bir öneriyi manuel olarak gerçekleştirmelidir.
  • Partially Automated: Kısmi otomasyon için yapılandırılmış clusterlar, performans ve kaynak ölçütlerine bağlı olarak mevcut hostlara otomatik olarak yeni sanal makineleri yerleştirir. Bu başlangıçtaki ​​yerleştirme olayından sonra, Manuel DRS’te olduğu gibi çalışır. Yani DRS migration için önerilerde bulunacak fakat otomatik olarak herhangi bir işlem yapılmayacaktır.
  • Fully Automated: Bu modda DRS, başlangıçtaki yerleştirme hizmetini otomatik olarak gerçekleştirir. Ayrıca cluster içinde çalışan iş yüklerini daha iyi dengeleme şansı varsa bunu da yönetici müdahalesi olmadan otomatik olarak yapar.

Yönetici, “Migration Threshold” kullanarak geçişler için hassasiyet seviyesini belirleyebilir. DRS herhangi bir performans artışı olduğunda migration yapmak üzere yapılandırılabilir veya DRS işlemin önemli bir olumlu etkisi olacağını tespit edene kadar beklenilebilir.

DRS Cluster Gereksinimleri

Bir DRS clustera eklenen hostlar, cluster özelliklerini başarılı bir şekilde kullanmak için belirli gereksinimleri karşılamalıdır.

Paylaşılan Depolama Gereksinimleri

Yönetilen hostlar paylaşılan bir depolama kullanmalıdır. Paylaşılan depolama, genellikle bir SAN’de bulunur, ancak NAS paylaşımlı depolama kullanılarak da uygulanabilir.

Paylaşılan VMFS Volume Gereksinimleri

  • Tüm yönetilen hostlar paylaşılan VMFS birimlerini kullanacak şekilde yapılandırılmalıdır.
  • Tüm sanal makinelerin diskleri, kaynak ve hedef hostlar tarafından erişilebilen VMFS birimlerine yerleştirilmelidir.
  • Sanal makinelerin tüm sanal disklerini depolamak için VMFS birimi yeterince büyük olmalıdır.

İşlemci Uyumluluğu Gereksinimleri

DRS’in yeteneklerini sınırlamamak için clusterdaki kaynak ve hedef hostların işlemci uyumluluğu en üst düzeye çıkarılmalıdır.

vMotion, sanal makinenin çalışan mimari durumunu ESXi hostlar arasında aktarır. İşlemcilerin   vMotion ile geçiş için uyumlu olması için aynı satıcı sınıfından (Intel-Intel / AMD-AMD) ve aynı işlemci ailesinden gelmesi gerekir.

vCenter Server, vMotion ile taşınan sanal makinelerin işlemci uyumluluğu gereksinimlerini karşılamasını sağlayan bazı özellikler sunmaktadır. Bu özellikler şunları içerir:

  • Enhanced vMotion Compatibility (EVC):  Bu özellik, bir clusterdaki tüm hostların, hostlardaki gerçek CPU’lar farklı olsa bile, sanal makinelere ayarlanan CPU özelliğini sunmasını sağlar. Böylece vMotion ile yapılan migrationlar uyumsuz CPU’lar nedeniyle başarısız olmayacaktır. EVC, Cluster Settings’den yapılandırılabilir.

  • CPU compatibility masks:  vCenter Server, vMotion ile geçişlere izin verilip verilmeyeceğini belirlemek için sanal makinede bulunan CPU özelliklerini, hedef hostun CPU özellikleriyle karşılaştırır. Sanal makinelere CPU uyumluluğu maskeleri uygulayarak, belirli CPU özellikleri sanal makineden gizlenebilir ve böylece vMotion ile geçiş işlemlerinin uyumsuz CPU’lar nedeniyle başarısız olması önlenebilir.

vMotion Gereksinimleri

DRS clusterlar için belirli vMotion gereksinimleri vardır. DRS migration önerilerinin kullanılabilmesi için clusterdaki hostların bir vMotion ağına bağlı olması gerekmektedir. Eğer hostlar vMotion ağında değilse, DRS yine de başlangıç için yerleştirme önerileri yapabilmektedir.

vMotion için clusterdaki hostların aşağıdaki gereksinimleri karşılamaları gerekmektedir:

  • vMotion, raw diskleri veya Microsoft Cluster Service (MSCS) kullanılarak cluster haline getirilmiş uygulamaların taşınmasını desteklemez.
  • vMotion, hostlar arasında özel bir Gigabit Ethernet migration ağı gerektirir.vMotion bir hostta etkinleştirildiğinde host için benzersiz bir ağ kimliği nesnesi yapılandırılmalı ve özel migration ağına bağlanmalıdır.

DRS Cluster Oluşturmak

1. vSphere Web Client -> İlgili Datacenter -> New Cluster

2. Açılan pencerede clustera isim verilir, DRS etkinleştirilir ve EVC ayarları yapılabilir. Ayrıca HA ve ilgili ayarlar da yapılandırılabilir.

Güç Kaynaklarını Yönetmek

vSphere Distriuted Power Management (DPM) özelliği, clusterın kaynak kullanımına bağlı olarak hostları açıp kapatarak DRS clusterın güç tüketimini azaltmasına olanak tanır.

vSphere DPM, clusterdaki tüm sanal makinelerin bellek ve CPU kaynakları için toplam taleplerini izler ve bunu clusterdaki tüm hostların toplam kullanılabilir kaynak kapasitesiyle karşılaştırır. Yeterli kapasite bulunursa, vSphere DPM bir veya daha fazla hostu standby moduna geçirir ve sanal makinelerini başka hosta taşıdıktan sonra onları kapatır. Kapasitenin yetersiz olduğu düşünüldüğünde DRS, hostları standby modundan çıkarır (yani çalıştırır) ve sanal makineleri bu hostlara geçirmek için vMotion kullanır. Bu hesaplamaları yaparken vSphere DPM yalnızca mevcut talebi dikkate almaz, aynı zamanda kullanıcı tarafından belirlenen sanal makine kaynak rezervasyonlarını da korur.

DPM etkinleştirmek için;

vSphere Web Client -> DRS Cluster -> Configure -> Power Management

DRS Affinity Rules

Affinity kuralları kullanılarak sanal makinelerin clusterdaki hostlara yerleşimi denetlenebilir.

İki tür kural oluşturulabilir; VM – Host Affinity Rules ve VM – VM Affinity Rules.

Belirli sanal makineleri aynı host üzerinde tutmak için VM -VM Affinity kuralı oluştururuz. Sanal makineler farklı host üzerinde bulunsun istiyorsak da VM -VM Anti-Affinity kuralı oluştururuz.

VM – Host kuralları ise belirli bir sanal makineyi belirli bir hostta tutmak amacıyla yapılandırılır. Belirli bir sanal makinenin belirli bir host üzerinde bulunamaması için de VM – Host Anti-Affinity kuralı oluştururuz.

Evet biraz karmaşık gibi gelebilir ama şu şekilde özetlersek daha akılda kalıcı olabilir:

  • VM – VM Affinity: Sanal makineler aynı hostta olmalı
  • VM – VM Anti-Affinity: Sanal makineler aynı hostta olmamalı
  • Host – VM Affinity: Sanal makine her zaman o hostta olmalı
  • Host – VM Anti-Affinity: Sanal makine hiçbir zaman o hostta olmamalı

VM – VM Affinity Rule

Cluster -> Configure -> VM/Host Rules -> Add

Buradan kurala isim verilir ve kuralın tipi seçilir. Daha sonra ise sanal makineler eklenip kural oluşturulur.

VM – Host Affinity Rules

1.Adım: VM – Host affinity kuralı oluşturabilmek için öncelikle VM Group ve Host Group oluşturulmalıdır.

Cluster -> Configure -> VM/Host Groups -> Add

Buradan tip olarak VM Group seçilerek istenen sanal makineler gruplanır. Tipi Host Group seçerek de aynı şekilde hostları gruplarız.

2.Adım: VM – VM affinity kuralındaki işlem tekrarlanır. Kuralın tipi seçilirken “Virtual Machine to Hosts” seçilir.

Resource Pool

Kaynak havuzları, kaynakların esnek bir şekilde yönetilmesine olanak sağlar. Kaynak havuzları, clusterdaki kullanılabilir CPU ve bellek kaynaklarını bölümlemek için hiyerarşiler halinde gruplandırılabilir. Bir kaynak havuzu, alt kaynak havuzlarını, VM’leri veya her ikisini içerebilmektedir.

Resource Pool oluşturabilmenin ön şartı clusterda DRS özelliğinin etkinleştirilmiş olmasıdır.

Yeni bir kaynak havuzu oluşturulduğunda, aşağıdakileri yapılandırabilirsiniz;

Shares: Bir kaynak havuzu için Shares değeri onun parentın toplam kaynağından ne kadar pay alacağını belirler diyebiliriz.

Reservation: Resource pool için garanti edilen CPU ya da memory tahsisidir. Default olarak 0’dır.

Limit: Resource poolun CPU ve memory tahsisi için üst sınır belirlenmesini sağlar. Default olarak sınırsızdır.

Tarih:VCAP-DCV

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir