İçeriğe geç

Objective 2.1 – Implement Complex Storage Solutions

About Raw Device Mapping

Raw Device Mapping (RDM), ham bir fiziksel depolama aygıtı için proxy işlevi gören ayrı bir VMFS volumedeki eşleme (mapping) dosyasıdır. RDM ile sanal makine, storage’a doğrudan erişebilir ve onu kullanabilir. RDM, fiziksel cihaza disk erişimini yönetmek ve yeniden yönlendirmek için metadatalar içermektedir.

RDM ile fiziksel bir cihaza doğrudan erişimin bazı avantajlarını yakalayabilirsiniz ancak sanal diskteki bazı avantajlar ise VMFS’te saklı kalır. Sonuç olarak RDM, VMFS yönetilebilirliğini raw device access ile birleştirir.

Genellikle, sanal disk depolama alanının çoğu için VMFS veri depoları kullanılır. Bazı durumlarda SAN’deki raw LUN’lar veya mantıksal diskler kullanılabilir.

Örneğin, aşağıdaki durumlarda RDM’lerle raw LUN’lar kullanılabilir:

  • SAN snapshot’ını veya diğer katmanlı uygulamaları (layered application) sanal makinede çalıştırdığınızda, RDM, SAN’a özgü özellikleri kullanarak backup offloading sistemlerini etkinleştirir.

  • Virtual-to-virtual clusterlar ve physical-to-virtual clusterlar gibi fiziksel hostları kapsayan herhangi bir MSCS clustering senaryosunda cluster verileri ve quorum diskleri, paylaşılan bir VMFS’teki sanal diskler yerine, RDM’ler olarak yapılandırılır.

  • RDM’i VMFS biriminden raw LUN’a sembolik bir bağlantı olarak düşünelim. Mapping, LUN’ların bir VMFS birimindeki dosyalar olarak görünmesini sağlar.Sanal makine yapılandırmasında, raw LUN’a değil, RDM’e gidilir. RDM, raw LUN için bir referans içerir.

RDM’ler için iki uyumluluk modu vardır:

  • Sanal uyumluluk modunda, RDM bir sanal disk dosyası gibi davranır. RDM snapshotları kullanabilir.

  • Fiziksel uyumluluk modunda, RDM, düşük seviye kontrolü gerektiren uygulamalar için SCSI cihazına doğrudan erişim sunar.

Mask Paths

Hostların depolama aygıtlarına veya LUN’lara erişmesini yahut LUN için belirli yolları kullanmasını engelleyebiliriz. Bunun için esxcli komutlarını kullanarak “masking” yaparız.

Yolları maskelediğimizde, MASK_PATH eklentisini belirtilen yollara atayan “claim rule”lar oluştururuz.

Aşağıdaki adımlarda belirtilen [–server = server_name] hedef sunucuyu belirtmektedir. Belirtilen hedef sunucu sizden bir kullanıcı adı ve şifre ister. Bir yapılandırma dosyası veya oturum dosyası gibi diğer bağlantı seçenekleri de desteklenir.

Öngereksinim olarak vCLI’ın kurulu olması gerekmektedir.

Masking İşlemi Adımları

  1. Claim rule oluşturmak için uygun Rule ID kontrolü yapılır.

    esxcli --server=server_name storage core claimrule list

Yolları maskelemek için kullanılabilecek Rule ID aralığı 101-200’dür. Komut sonucunda 101 ve 102 kuralları mevcutsa oluşturacağınız rule için 103’ü kullanabilirsiniz.

  1. MASK_PATH eklentisini, eklenti için yeni bir claim rule oluşturarak bir yola atayın.

    esxcli --server=server_name storage core claimrule add -P MASK_PATH

  2. MASK_PATH claim rule’u sisteminize yükleyin.

    esxcli --server=server_name storage core claimrule load

  3. MASK_PATH claim rule’u sisteminize doğru bir şekilde yüklendiğinden emin olun.

    esxcli --server=server_name storage core claimrule list

  4. Maskelenen yol için bir claim rule varsa, kuralı kaldırın.

    esxcli --server=server_name storage core claiming unclaim

  5. Claim ruleları çalışıtırın.

    esxcli --server=server_name storage core claimrule run

MASK_PATH eklentisini bir yola atadıktan sonra, yol durumu irrelevant hale gelir ve host tarafından korunmaz. Sonuç olarak, maskelenmiş yolun bilgisini görüntüleyen komutlar yol durumunu ölü olarak gösterir.

Masking a LUN

Şimdi bu adımları bir örnek üzerinde uygulayalım. Bu örnekte vmhba2 ve vmhba3 ile erişilen T1 ve T2 targetlarındaki LUN20’yi maskeliyoruz.

  1. #esxcli --server=server_name storage core claimrule list

  2. #esxcli --server=server_name storage core claimrule add -P MASK_PATH -r 109 -t location -A vmhba2 -C 0 -T 1 -L 20

    #esxcli --server=server_name storage core claimrule add -P MASK_PATH -r 110 -t location -A vmhba3 -C 0 -T 1 -L 20

    #esxcli --server=server_name storage core claimrule add -P MASK_PATH -r 111 -t location -A vmhba2 -C 0 -T 2 -L 20

    #esxcli --server=server_name storage core claimrule add -P MASK_PATH -r 112 -t location -A vmhba3 -C 0 -T 2 -L 20

  3. #esxcli --server=server_name storage core claimrule load

  4. #esxcli --server=server_name storage core claimrule list

  5. #esxcli --server=server_name storage core claiming unclaim -t location -A vmhba2

    #esxcli --server=server_name storage core claiming unclaim -t location -A vmhba3

  6. #esxcli --server=server_name storage core claimrule run

Datastore Clusters 

Datastore cluster paylaşılan kaynaklara ve paylaşılan bir yönetim arabirimine sahip bir datastore koleksiyonudur. Bir datastore cluster oluştururken, depolama kaynaklarını yönetmek için vSphere Storage DRS kullanılabilir. 

Datastore cluster’a bir datastore eklediğinizde, datastore’un kaynakları datastore cluster’ın kaynaklarının bir parçası haline gelir. Host clusterlarda olduğu gibi, depolama kaynaklarını toplamak için datastore clusterları kullanabiliriz. Bu resource allocation kurallarının datastore cluster düzeyinde desteklenmesini sağlar.

Aşağıdaki kaynak yönetimi kabiliyetleri yapılandırılmış her datastore cluster için uygulanabilirdir.

  • Space utilization load balancing:  Alan kullanımı için eşik ayarlayabilirsiniz. Bir datastoredaki alan kullanımı eşiği aştığında, Storage DRS, datastore clusterdaki alan kullanımını dengelemek için öneriler oluşturur veya Storage vMotion migrationları gerçekleştirir.

  • I/O latency load balancing:  Bottleneck’ten kaçınmak için bir I/O latency eşiği ayarlayabilirsiniz. Bir veri deposundaki I/O latency eşiği aştığında, Storage DRS yüksek I/O yükünü hafifletmeye yardımcı olmak için öneriler oluşturur veya Storage vMotion migrationları gerçekleştirir.

  • Anti-affinity rules:  Sanal makine disklerinin birlikte bulunmamaları için çeşitli kurallar oluşturabilirsiniz. Varsayılan olarak, bir sanal makine için tüm sanal diskler aynı veri deposuna yerleştirilir.

Datastore Cluster oluşturmak için;

Web Client -> Datacenter -> Sağ Tık -> New Datastore Cluster tıklanır.

Açılan wizardda datastore ismi, Storage DRS ayarları, hangi cluster, host ve datastoreların clusterda olacağı ayarlanır ve işlem sonlandırılır.

Configure Storage I/O Control 

Storage I/O Control ile ilgili detaylı bilgiye “Storage I/O Control (SIOC)” isimli yazımdan ulaşabilirsiniz. 

Storage I/O Control’un etkinleştirilmesi ise şu şekildedir: 

Web Client -> Storage -> SIOC etkinleştirilmek istenen datastore -> Actions -> Configure Storage I/O Control -> Enable Storage I/O Control

Tarih:VCAP-DCV

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir