İçeriğe geç

Objective 3.3 – Scale a vSphere 6.5 Network Implementation

Teaming and Failover Policy

NIC teaming iki veya daha fazla fiziksel NIC’i bir takım haline getirerek sanal switchin ağ kapasitesini arttırmaya olanak sağlar.

Adaptör arızalandığında trafiğin nasıl yönlendirileceğini belirlemek için yük devretme(failover) sırasına fiziksel NIC’ler ekleriz.

Sanal switchin ağ trafiğini takım haline getirilmiş NIC’ler arasında nasıl dağıttığını belirlemek için ise yük dengeleme (load balancing) algoritmalarına başvururuz.

NIC Teaming Policy

Switchin bant genişliğini arttırmak ve yedekliliğini sağlamak için NIC teaming kullanılabilir. Bir NIC team, adaptör arızası veya şebeke kesintisi durumunda trafiği takım üyeleri arasında dağıtabilmektedir. NIC teaming politikaları vSphere Standard Switch için sanal switch veya port grup seviyesinde; vSphere Distributed Switch için ise port grup veya port seviyesinde uygulanabilir.

vSphere Standard Switch’te switch düzeyinde yapılandırılan politikalar tüm port gruplara uygulanır. Port grupta politika tekrar yapılandırıldığı takdirde switchten gelen politikayı ezer ve o politikayı uygular.

vSphere Standard Switch için NIC Teaming aşamaları şu şekildedir;

    1. Web Client -> İlgili Host -> Networking
    2. Virtual Switches -> vSS -> Edit Settings -> Teaming and Failover
    3. Burada açılan ekrandan Load Balancing, Network Failure detection, Notify Switches, Failback gibi ayarlar yapılır. (Bu kavramlar yazının ilerleyen kısımlarında anlatılacaktır.)
    4. Aynı ekrandaki Failover order kısmında ise bir yük devretme (failover) gerçekleştiğinde NIC takımındaki uplinklerin nasıl kullanılacağı belirtilir. Bazı uplinkleri kullanıp bazılarını acil durumlar için korumak istiyorsanız, oklar ile grup değişimi yapabilirsiniz.
    5. OK dendiğinde işlem tamamlanmış olacaktır.

NOT: Fiziksel switchte aynı takıma alınan tüm portlar aynı Layer 2 broadcast domaininde olmak zorundadır.

Load Balancing Policy & Available Algorithms

Ağ trafiğinin bir takımdaki fiziksel NIC’ler arasında nasıl dağıldığını belirlemek için sanal switch üzerinde çeşitli yük dengeleme algoritmaları yapılandırabiliriz.

vSphere’deki sanal switchler yalnızca giden trafiği dengelemektedir. Gelen trafiği de kontrol edebilmek için fiziksel switch üzerinde yük dengeleme politikası uygulayabiliriz.

  • Route Based on Originating Virtual Port:  Sanal switch, vSphere Standard Switch ya da vSphere Distributed Switch üzerindeki sanal makine port ID’lerini temel alarak uplinkleri seçer.
  • Route Based on Source MAC Hash:   Sanal switch, sanal makine için sanal makine MAC adresini temel alan bir uplink seçer. Sanal switch uplink hesaplarken ise sanal makine MAC adresini ve NIC takımındaki uplink sayısını kullanır.
  • Route Based on IP Hash:   Sanal switch uplink seçerken her paketin kaynağını ve hedef IP adresini temel alır.
  • Route Based on Physical NIC Load:   Bu algoritma aslında Route Based on Originating Virtual Port’u temel alır. Sanal switch, uplinklerin asıl yükünü kontrol eder ve aşırı yüklenmiş uplinkleri azaltmak için adımlar atar. Bu algoritma yalnızca vSphere Distributed Switchlerde kullanılabilir.
  • Use Explicit Failover Order:   Aslında bu politikada gerçek bir yük dengeleme mevcut değildir. Sanal switch yük devretme sırasında her zaman “Active Adapter” listesinde yer alan ve failover algılama kriterlerini tamamlayan ilk uplinki kullanır. Active listesinde uplink yoksa, Standby listesindeki uplinkler kullanılır.

Network Failure Detection Policy

Sanal switchin yük devretmeyi (failover) algılayabilmesi için şu yöntemlerden biri kullanılabilir:

  • Link status only:  Bu yöntem yalnızca ağ adaptörünün sağladığı bağlantı durumuna güvenmektedir. Çıkarılan kablolar, switch güç kesintileri gibi arızaları tespit eder. Spanning tree tarafından engellenmiş yahut yanlış VLAN’da yanlış şekilde yapılandırılmış fiziksel portları ve fiziksel switchi başka bir ağ cihazına bağlayan kablonun çıkmış olması gibi durumları tespit edemez.
  • Beacon probing:  Bu yöntemde teamdeki tüm NIC’lere beacon probelar gönderilir, dinlenir ve elde edilen bilgi bağlantı arızasını tespit etmek için kullanılır. ESXi beacon probeları her saniye göndermektedir. Unused durumdaki NIC’lere beacon probe gönderilemediğinden NIC’ler active/active veya active/standby şekilde yapılandırılmalıdır. Bu yöntem ESXi hosta en yakın fiziksel swtichteki hataları saptamada en kullanışlı yöntem olarak kabul edilmektedir.

Notify Switches Policy

Notify switch politikasını kullanmak, ESXi serverın failover eventlarını nasıl ilettiğini belirlemizi sağlar.
Fiziksel bir NIC sanal switche bağlandığında veya trafik team içindeki farklı bir fiziksel NIC’e yönlendirildiğinde, sanal switch fiziksel swtichlerde lookup tablolarını güncellemek için ağ üzerinden bildirimler gönderir. Fiziksel switchin bilgilendirilmesi, failover veya vSphere vMotion ile migration gerçekleştiğinde gecikmenin en düşük seviyede kalmasını sağlar. Bu politika aktifleştirildiğinde standard veya distributed switchler fiziksel switchi bilgilendirirler.

Failback Policy

Arızalı bir fiziksel NIC kullanılabilir hale geldiğinde, sanal switch NIC’i tekrar aktif hale getirir ve onun slotunu devralan standby NIC’i değiştirir. Bu özellik NIC teamde varsayılan olarak aktifleştirilmiştir.

Configure and Manage Network I/O Control 3

Daha önceki bir yazımda Network I/O Control’u anlattığım için burada bahsetmeyeceğim. Yazıya göz atmak isteyen olursa buradan ulaşabilir.

Network I/O Control’u enable etmek için;

Web Client -> Networking -> İlgili vDS -> Actions -> Edit Settings -> General -> Network I/O Control “enable” seçilir.

Network I/O Control’u Version 2’den Version 3’e upgrade etmek için;

Web Client -> Network -> vDS -> Configure -> Resource Allocation -> Version’da Upgrade işlemi etkin hale gelmiş olacaktır. Buradan upgrade işlemi gerçekleştirilebilir.

NOT: Upgrade işleminden sonra Resource Allocation sekmesinin kaybolması durumu ile karşılaşırsanız Web Client’tan çıkıp tekrar giriş yapmanız durumunda düzelmiş olduğunu göreceksiniz.

Configure vDS Port Binding Settings

vSphere Distributed Switch port ayarları için;

Web Client -> Networking -> İlgili vDS -> İlgili port Group -> Actions -> Edit Settings

Bu kısımda buradaki kavramların bir kısmını inceleyeceğiz.

Port Binding

Bu ayar sayesinde portların sanal makinelere ne zaman atanacağını belirleriz.

  • Static Binding: Sanal makine distributed port gruba bağlandığında bir port atanmasını sağlar ve sürekli bağlantı garanti edilir. Yalnızca sanal makine port gruptan kaldırıldığında port bağlantısı kesilir.
  • Dynamic Binding: Sanal makine distributed port gruba bağlandıktan sonra ilk kez açıldığında port atanmasını sağlar. Bu seçenek ESXi 5.0’dan sonra kullanımdan kaldırılmıştır.
  • Ephemeral: Burada port binding işlemi uygulanmaz. Ephemeral binding ile yapılandırılmış bir port grupta, sanal makine açıldığında NIC de “connected” durumda ise host tarafından sanal makine için bir port oluşturulur ve atanır. Sanal makine kapandığında veya sanal makinenin NIC bağlantısı kesildiğinde ise port silinir.

Port Allocation

  • Elastic: Varsayılan port sayısı sekizdir. Tüm portlar atandığında, yeni bir sekizli port kümesi oluşturulur. Varsayılan ayardır.
  • Fixed: Varsayılan port sayısı sekiz olarak ayarlanmıştır. Tüm portlar atandığında hiçbir ek bağlantı noktası oluşturulmaz.

Bu bölüm için anlatacaklarım bu kadardı. İyi çalışmalar dilerim 🙂

Tarih:VCAP-DCV

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir